امروز خبر درگذشت مرحوم احسان افشار را شنیدم. از این خبر بسیار متأثر گشتم. سپس از روی کنجکاوی کانال ایشان را از طریق دوستی پیدا کردم.

شروع به خواندن پست‌های کانال، دانلود صوت‌ها و موسیقی‌ها کردم. به غیر از چند نکته‌ی جالب که در این جستار نمی‌گنجد، توجهم را پست‌های آخر نویسنده جلب کرد. او در آن پست‌ها به چند مقوله بسیار پرداخته بود؛ فراق و حزن از هجران استاد، تنهایی و در آخر بی‌معنایی زندگی.